In de vertrouwde setting van De Melkerij in Brasschaat, waar de glazen rode wijn het gesprek begeleiden en de sfeer ontspannen is, zit Jeroen Verdick opnieuw tegenover de boys. Een jaar na zijn eerste verschijning in de podcast is veel veranderd voor de comedian. Hij straalt meer rust uit dan tijdens zijn eerste bezoek, toen de stress van 'Hoe Zal Ik Het Zeggen' op VTM nog zichtbaar op zijn gezicht stond.
“Ik heb mijn handen al vol met het is dat ik ben,“ lacht Verdick, terwijl hij terugblikt op een turbulent jaar. Waar hij twaalf maanden geleden nog worstelde met de mentale druk van verborgen camera-comedy, werkt hij nu aan zijn eerste avondvullende solo-show. Het verschil is tastbaar.
De verborgen camera-hel die niemand ziet ▶ 4:04
Verdick opent het boek over wat 'Hoe Zal Ik Het Zeggen' werkelijk betekende achter de schermen. De stress was gigantisch, bekent hij. “Je moet candids doen de schip maar een is een teek het is en ja zo en verborgen camera dus geen marine een kans om het goed te doen dus dus de stress dak die barman mijn per varen was wel gigantische.“
“Je krijgt dus uur van tevoren vlak voordat ik in het begint krijgen zo directies van uw regisseur van een keer hebben we de aan de camera verstopte haar daar en je hebt deze vierkante meter waarin dat het moet gebeuren want anders hebben we u niet op beeld.“
Het programma vereiste een hyperalerte staat van zijn. Soms liep het volledig mis, vertelt hij over een aflevering waar een man plots wegliep omdat hij de situatie te vreemd vond. “Dan was een him en en fuck fuck fuck en ik moest die gasten terugkrijgen.“ De druk om constant te presteren, zonder kans op herhaling, maakte van elke opname een zenuwslopende ervaring.
Waarom audities voor comedy zo vernederend zijn ▶ 9:25
De auditieprocessen waren misschien nog erger dan de opnames zelf. Verdick moest op de Grote Markt van Antwerpen random mensen aanspreken met bizarre opmerkingen. “Ik zo ergens op de grote markt en ander bij gaan staan of en rijk angst eisen ze willen echt testen hoe dag iets durft of niet.“
Het doel was duidelijk: testen of hij kon improviseren onder druk. “Dan moest ik wel animate positief en dan wat dan die gasten muziek hey man ik vind ik juist goed maar ja dat zal ik dan om je te testen.“ Een vernederende maar noodzakelijke stap in het proces om comedian te worden op televisie.
"Humor voor mij is gewoon alles van mij aan het lachen brengt" ▶ 14:04
Wanneer het gesprek verschuift naar humor zelf, wordt Verdick filosofischer. Zijn definitie is bewust breed gehouden: “Humor voor mij is gewoon alles van mij aan het lachen brengt denk ik net als al mijn definitie is alles waar we wat dacht je ja maar grappig vind is humor.“
Hij heeft een voorkeur voor absurde humor, al erkent hij dat dit moeilijk over te brengen is op een podium. “Absurde humor vind ik heel leuk omdat de kijken ik probeerde afzonderlijk in komen die jezelf te steken geen alle moeilijke humor om het is echt iets absurde humor en op een podium te te brengen.“
De kwaliteit van absurde humor hangt niet af van de mop zelf, maar van de persoon die hem brengt. Richard Ruben en Wim Helsen zijn zijn voorbeelden: comedians wier persoonlijkheid de absurditeit draagt.
"Verbaal niet te ver kunt gaan want het is voor te lachen" ▶ 17:02
De hosts duwen door op de grenzen van humor - een actueel thema in tijden van cancel culture. Verdick neemt een opvallend standpunt in: verbaal kan humor volgens hem niet te ver gaan. “Mijn humor is het is misschien moeilijk om de juiste woorden te kiezen maar mij komen die vind ik dagen voor verbaal niet te ver kunt gaan want het is voor te lachen.“
“Jeff Hoeyberghs en league heel grappig wat hij zegt dan mij zijn camille nee dus dan heb ik zei ja ja ja wat hier zegt is niet persé we te lachen en eigenlijk die hem nederlagen de familie en zijn maar de intentie moet eliane het is dus je moet gewoon zijn gaan we jullie wat ja begonnen wat benthem en onder elkaar om het slagen.“
Het verschil ligt in de intentie, benadrukt hij. Een comedian maakt grappen om te lachen. Een politicus zoals Dries Van Langenhove die grappen maakt over trans mensen of racisme heeft andere bedoelingen - die gaat verder met zijn boodschap, die zet beleid om.
Het Will Smith-incident: wanneer respect botst met comedy ▶ 23:45
Het gesprek krijgt extra relevantie wanneer de Oscar-klap ter sprake komt. Chris Rock maakte een grap over Jada Pinkett Smith's kaalheid - een medische conditie. Will Smith gaf hem een klap en riep: “Spreek niet over mijn vrouw!“
Verdick worstelt met het incident. Enerzijds verdedigt hij de comedian: “Ik ben heel laat de voorstander denk dat juist zij mocht zeggen wat je wilt als je als kony je zeker dwz is dan ingehuurd als comedian.“ Anderzijds toont hij begrip voor Smith's reactie.
“Ik denk als je een vrouw wel een paar zelfmoordpogingen gehaald en en dit dan snap ik wel wagen india moment zelfs nu nu nu nu en dus ik ga die in in de plaats van wil smits spreken en zeggen volume ik had het zo gedaan want ik weet ni ontdek net zo had gedaan.“
De comedian erkent de complexiteit: je kan niet weten wat iemand allemaal heeft meegemaakt. Maar fysiek geweld is nooit de oplossing, ook al was Chris Rock's reactie professioneel: hij behield zijn kalmte en liet de show doorgaan.
"Medical condition and humbug ontzettend mooi" ▶ 30:47
Het medische aspect van de grap brengt Verdick tot een fundamentele vraag: mag je lachen met medische aandoeningen? Zijn antwoord is genuanceerd. “Medical condition and humbug ontzettend mooi daarmee laat je mensen kunnen er niet aan doen correct maar mocht je soms ook niet meer gewoon de pen dus leven slag je werkt.“
Hij pleit voor inclusie door humor: “Als we echt gaan zeggen wel mogen nooit met mijn mensen in een rolstoel lachen jou ergens daarvoor die mensen in een rolstoel dan hoorde ik ga zeer kleine maan dansen met op mijn pet het allemaal wat we daar is wel zo dat ik heb dus nog harder fietsen.“
Taboes kunnen contraproductief zijn, stelt hij. Als je bepaalde groepen uitsluit van humor, maak je hen minder deel van de maatschappij. Philip Vleugels bewees dat je met je eigen handicap kan lachen én daardoor inclusiever wordt.
"Tragedy plus time" - het tijdsaspect van humor ▶ 32:44
Mark Twain's beroemde uitspraak komt ter sprake: “Humor is tragedy plus time.“ Verdick erkent het fenomeen maar heeft er een persoonlijke ervaring mee. Hij maakte een grap over Oekraïne tijdens een skivakantie en kreeg direct kritiek van iemand wiens vriend in het gebied woonde.
“Humor is trash the tragedy mijn plus time en ik vanuit mijn goede er is een beetje als mensen moeten maken over iets en zeggen zo van als we de cloud die mega ohhhh is te vroeg zei hij.“
Het probleem: er is altijd wel iemand persoonlijk getroffen. “Er is altijd wel een betreft een persoon gaan rond iets bananas of iets extreem iets super erg zambia het hebben maar hij is niet de reden om heel om een hele stopte duwen om humor.“
Waarom comedy democratie is - en politici geen comedians ▶ 40:35
Verdick ziet comedy als een essentieel onderdeel van de samenleving. “Comedy is een super belangrijk onderdeel van de samenleving omdat je altijd kunt daden van a ik zie de pijnpunten in samenleving en klikte gewoon open en bloot.“
Het probleem ontstaat wanneer politici comedy misbruiken. “Heel vaak krijgt is zo politicus of zo die daad aan onder het mom van comedy dingen gaan zeggen dat niet oké zijn en na ja dan ga maar functioneel en de leugen.“
“Een comedian is heel duidelijk tijdens een job om grappen te maken de ga er niet verder mee gaan en ik zeg maar eater en dries van langenhove daar een mop maakt over over trans vrouwen hoor over racisme ja gastrol in de politiek die is een beleid is ook die richting aan het uitgaan die doet daar iets mee dus dat is anders.“
De techniek achter een perfecte one-liner ▶ 48:45
Het gesprek wordt technischer wanneer de structuur van grappen ter sprake komt. Verdick legt uit hoe Chris Rock's Oscar-grap was opgebouwd: “Jayda, I love you, can't wait to see you in G.I. Jane 2.“ De setup creëert verwachting, de punchline (“G.I. Jane“) is de verrassing.
One-liners vereisen volgens hem meer talent dan lange verhalen. “Een one-liner dan moet behoorlijk elk woord elke jij eigenlijk hoort heeft zijn belang naar je zin is voor een reden zo kort mogelijk gemaakt zodat je direct naar uw essentie.“
Hij geeft een voorbeeld: “Stoppen met roken is helemaal niet moeilijk, ik heb het al honderd keer gedaan.“ Elk woord telt, de punchline komt op het einde, en de paradox zorgt voor de lach.
Waarom Nederlandse humor anders is dan Engels ▶ 50:26
Een fascinerend aspect: taalstructuur bepaalt humor. “Daarmee is de engelse taal ook veel leent zich ook veel makkelijker tot komen die hun de nederlandse taal want wij eindigen onze zullen altijd constant jammer werkwoorden.“
In het Nederlands staat het werkwoord vaak achteraan, wat timing bemoeilijkt. In het Engels kan je eerder in de zin de punchline plaatsen. “Kunt letterlijk nu dezelfde mop in ander jou zeggen omdat die zinnen anders in elkaar zitten waardoor het de mop niet meer waren zo.“
Dit verklaart waarom veel Nederlandse comedians worstelen met timing, en waarom Engelse stand-up vaak vloeiender klinkt.
De prijs van professionele humor ▶ 53:00
Professioneel comedian zijn heeft een donkere kant: je verliest spontaan plezier in humor. “Zodra de iets uw beroep is krijg je gewoon anders naar geweest ook teveel de er verdwijnt een deeltje magie van.“
Verdick merkt dat hij comedy ontleedt in plaats van ervan te genieten. “Soms misschien serieus moet zeggen nog meer te genieten en van s persoonlijke rijk zal dan de maat van mij goede mop maakt me echt zo goed gestructureerd dat dave aankoop te doen heb ik zo jaloers.“
De ironie: beter worden in je vak kan het plezier erin verminderen. Een bekende valkuil voor professionele creatievelingen.
"Probeer uw eigen toch af en toe eens een schouderklopje geven" ▶ 56:07
Op persoonlijk vlak heeft Verdick geleerd zichzelf minder te vergelijken met anderen. “Ik probeer daar wel vaker doen we eigenlijk zo stil te staan bij one of its eerder vroeg dan zometeen mijn eigen zal terug kijken op een wagen zal in plaats van wij altijd vergelijken met andere mensen sowieso uw eigen toch af en toe eens een schouderklopje geven.“
“Ik heb letterlijk sinds gisteren dat ik heb nu zo lang facebook heb ik zo heel lang zo gedeactiveerd maar was altijd actief nog dus als ik een mooie dag in één keer aan echt geven laatst ingelogd op instagram en facebook en ik heb ze permanent verwijderd.“
Sociale media maken hem ongelukkig, erkent hij. Het constante vergelijken met anderen, de perfecte levens die mensen tonen - het vreet aan je zelfbeeld. Zijn oplossing is radicaal: volledige digitale detox.
Het westerse denken doorbreken ▶ 1:00:30
Verdick eindigt met een verrassende wending: respect betekent voor hem ook het doorbreken van westers denken. “Wij zijn een zevende van de planeten en amerika europa in zevende en wij denken dat we snappen hoe de wereld werkt renders is 7 een andere mening over is right met meer dus hebben zij dan niet meer gelijk dan wij als democratie bestaan.“
Deze relativering - uitgesproken door iemand wiens job het is om onze samenleving te spiegelen - raakt de kern van wat Discours probeert te bereiken: buiten de eigen bubbel kijken, andere perspectieven begrijpen.
---
Een jaar na zijn eerste bezoek toont Jeroen Verdick zich als een comedian in transitie. Waar hij toen worstelde met de stress van televisie, zoekt hij nu zijn eigen stem in de stand-up. Zijn visie op humor - grenzeloos maar intentievol, technisch maar menselijk - weerspiegelt een kunstenaar die zijn vak serieus neemt zonder de vreugde erin te verliezen. In een tijd waarin comedy onder vuur ligt, pleit hij voor nuance: humor mag alles, zolang de intentie zuiver blijft. Een boodschap die perfect past bij de Discours-missie van respectvolle dialoog, ook over de moeilijkste onderwerpen.