In de Melkerij van Brasschaat, tussen de naakte winterbomen en de geur van koude lucht, schenkt Sven Nys een glas water in plaats van zijn gebruikelijke rode wijn. “Ik drink eigenlijk niet,“ zegt de tweevoudig wereldkampioen veldrijden met een glimlach, terwijl hij plaats neemt in het houten paviljoen dat uitkijkt over zijn geboortegrond. Het domein waar hij als kind speelde, slee reed in de winter en droomde van fietsen, is nu uitgegroeid tot het Nys Cycling Center, een plek waar 900 kinderen jaarlijks worden opgeleid in de kunst van het veldrijden.
De man die ooit bekend stond als 'de kannibaal van Baal' zit ontspannen tegenover de hosts van Discours Met De Boys. Op zijn 51ste straalt hij nog altijd de gedrevenheid uit die hem naar twee wereldtitels leidde, maar nu gericht op een tweede carrière als ondernemer, coach en leidinggevende. “De bijnaam is ontstaan doordat ik heel veel won op een bepaald moment in mijn carrière en eigenlijk niet heel veel over liet voor de concurrentie,“ legt hij uit, half verontschuldigend, half trots.
"Ik heb mijn hele leven niets anders gedaan dan sport" ▶ 4:09
Het zwarte gat dat veel ex-topsporters dreigt te verzwelgen, heeft Nys bewust proberen te vermijden. “Ik heb mijn hele leven niets anders gedaan als met sport bezig geweest, wat gaat er met mij gebeuren? En hoe ouder ik werd hoe meer ik het gevoel kreeg van: met deze ervaring ga ik fantastische dingen kunnen ontplooien.“
Die overgang was echter verre van automatisch. Nys benadrukt dat succes in sport niet vanzelfsprekend overvloeit naar andere sectoren.
“Als je denkt dat je succes hebt en het stopt op bepaald moment en ge gaat achterover leunen en ze komen het u wel aanbieden, dan zit het leven niet mee. Je moet echt nemen vanaf nul de handschoen opnemen.“
Vijf jaar na zijn pensioen heeft Nys bewezen dat die handschoen succesvol kan worden opgepakt. Zijn cycling center, coaching activiteiten en keynote speeches vormen samen een ondernemersportfolio dat volledig stoelt op de lessen uit zijn sportcarrière.
"Ik was de controle freak en ik was eigenlijk extreem" ▶ 5:42
De gedrevenheid die Nys naar de top bracht, had echter ook een keerzijde. “Ik was de controle freak en ik was eigenlijk extreem in mijn sport. Ik hield bijvoorbeeld niet af en ik had dat kunnen doen, maar dan komt er op bepaald moment een heel grote decompressie.“
Deze extreme benadering vormde volgens Nys de rode draad door zijn carrière, een bereidheid om over grenzen te gaan die anderen niet durfden te overschrijden. “Ik ben extreem gegaan, ik ben over de schreef gegaan, maar ik denk dat dat misschien wel de rode draad is geweest door mijn carrière,“ reflecteert hij.
Die intensiteit hield hij vol tot zijn 39ste, veel langer dan de meeste renners. De prijs was een leven zonder echte decompressie, maar ook een reservoir aan ervaring dat hij nu kan delen met anderen.
"Er zijn zoveel dingen die je in de sport echt als voorbeeld kunnen zijn" ▶ 7:36
Als ondernemer en teamleider past Nys bewust de lessen uit zijn sportcarrière toe. “Er zijn zoveel dingen die je in de sport echt als voorbeeld kunnen zijn voor andere sectoren: communicatie, feedback geven, luisteren, de juiste mensen op de juiste plaats.“
Hij geeft concrete voorbeelden van hoe hij als leidinggevende van een wielerploeg met dertien tot veertien atleten omgaat. “Ik probeer zelf zoveel mogelijk mee te fietsen. Dan weet ik ook veel beter wat er op de werkvloer echt leeft. Want tijdens het fietsen komt er een ontspannen verhaal van frustraties, van dingen die goed lopen.“
“Wat heel belangrijk is: die mensen moeten ook het gevoel hebben dat ze zichzelf kunnen opwaarderen. Want als dat altijd maar van één kant moet komen, dan houden ze dat niet vol.“
Die wederkerigheid, waarbij teamleden zich kunnen ontwikkelen door het gezamenlijke succes, beschouwt Nys als cruciaal voor elk team, of dat nu in sport of bedrijfsleven is.
Van stille leerling tot publieke spreker ▶ 11:21
Een van de meest verrassende anekdotes betreft Nys' transformatie van verlegen scholier tot zelfverzekerde publieke spreker. “Ik was iemand die naar school ging en ik had alleen maar interesse in van 's morgens tot 's avonds met een fiets rijden. Maar toen moest ik over iets vertellen dat ik graag deed en toen durfde ik wel voor een publiek optreden.“
De juffrouw die hem vroeg om zijn BMX-vaardigheden te tonen op een carnavalsfeest, leerde hem een fundamentele les: passie overwint podiumvrees. “Als je geboeid en gepassioneerd bent over iets dat u interesseert, dan is er heel veel minder prestatiestress dan als je bezig bent met iets dat u niet interesseert.“
Deze inzicht past hij nu toe in zijn lezingen over motivatie en teambuilding, waar hij benadrukt dat niet iedereen zijn passie als fulltime beroep kan uitoefenen, maar wel energie kan putten uit goed ingevulde werkuren.
"Als iedere dag honderd procent wordt gevraagd, krijg je burn-out" ▶ 14:29
Als leidinggevende heeft Nys geleerd wanneer hij gas moet geven en wanneer hij moet temperen. “Als je iedere dag opnieuw honderd en tien procent van mensen vraagt, ga je dan een overbelasting creëren, dan krijg je burn-out. Het is altijd belangrijk ook als leidinggevende om te weten: hier moet ik de gasten dichter bij me halen, ik moet ze ruimte geven om te ademen.“
Deze balans tussen prestatiedrang en herstel vormt een centraal thema in zijn management filosofie. Hij erkent daarbij dat hij zelf heeft moeten leren om soms harde beslissingen te nemen.
“Soms moeten we wel echt durven beslissingen nemen die pijn doen. Als ik een kordate beslissing moet nemen, doe ik dat ook echt goed staven en goed uitleggen waarom ik sommige dingen niet kan toelaten.“
De uitdagingen van vader en coach zijn ▶ 21:13
Een van de meest gevoelige aspecten van Nys' huidige leven is de rol als vader van wielerzoon Thibau. “De grootste uitdaging is natuurlijk dat ik zelf zo lang in de belangstelling heb gestaan dat er heel veel van hem verwacht wordt. Elke prestatie die hij levert wordt vergeleken met wat ik heb gedaan.“
Nys probeert bewust de rollen te scheiden: vader thuis, geen coach. “Ik wil zijn vader zijn, ik wil hem ondersteunen, ik wil vooral ook thuis over dingen kunnen praten die niet met de koers te maken hebben.“
Binnen zijn wielerploeg waar Thibau ook actief is, hanteert Nys strikte regels om voorkeursbehandeling te vermijden. Hij heeft zijn andere atleten expliciet gevraagd hem aan te spreken als zij het gevoel krijgen dat hij zijn zoon bevoordeelt.
Realistische doelen stellen in een wereld van fenomenen ▶ 25:51
De realiteit van het huidige veldrijden wordt gedomineerd door Wout van Aert en Mathieu van der Poel, “fenomenen“ zoals Nys ze noemt. “Als die jongens aan de start komen van Wout van Aert en Mathieu van der Poel, dan moeten wij soms realistisch de lat op plaats twee of plaats drie leggen en zeggen: knap gedaan, je hebt het maximum eruit gehaald.“
Deze pragmatische benadering contrasteert met Nys' persoonlijke filosofie van hoge doelen stellen. Voor zichzelf bekent hij: “Ik ben altijd een fan van de lat net iets hoger leggen dan dat ik zeker ben dat ik het ga halen. Want als ik dan het net niet haal, zit ik wel veel hoger dan als ik een realistische lat had gelegd.“
De kunst zit in het vinden van de juiste balans tussen ambitie en realisme voor elk individu.
Leren leven met verlies en verwachting ▶ 29:58
Een cruciaal moment in Nys' carrière kwam in 2005, zijn absolute topjaar. “Ik won 29 krossen van de 40 waar ik aan deelnam. Bij de negende koers van het seizoen werd ik tweede en in de krant stond: 'Hij is aan het minderen'. Mijn coach zei: 'Je kunt hier wel gelukkig mee zijn, maar je gaat op lange termijn moeten leren vrede nemen met veel minder.'“
Dit advies bleek profetisch en reddend. Door zijn verwachtingspatroon bij te stellen, kon Nys jarenlang blijven koersen zonder de frustratie die veel atleten ten val brengt.
“Ik heb nooit meer supporters gehad als in mijn laatste jaren waar ik bijna nooit meer won, omdat ik daar goed mee omging, omdat de mensen zagen dat ik probeerde en het beste van mezelf gaf.“
De technische revolutie: hoe Nys het veldrijden veranderde ▶ 37:26
Een van de meest iconische momenten in de wielersport was Nys' manier van omgaan met de balken op het parcours. “Ik zweefde over de balken, ik raakte de planken niet, en dat is mijn handelsmerk geworden. Dan zijn ze overal beginnen balken leggen want dat heeft eigenlijk mijn sport veranderd.“
Deze technische innovatie, gebaseerd op zijn BMX-achtergrond, wordt nu als vanzelfsprekend beschouwd. “Als je vandaag niet springt dan kijken ze naar u,“ lacht hij. Het toont aan hoe een individuele kracht een hele sport kan veranderen.
De bierincident: een masterclass in conflictbeheersing ▶ 39:53
Misschien wel het meest illustratieve verhaal van Nys' benadering van conflicten betreft het moment dat supporters bier naar hem begonnen te gooien tijdens een koers. In plaats van boos te reageren, stapte hij van zijn fiets.
“Ik ben van mijn fiets gestapt, ik ben tussen de supporters gegaan en ik heb gewoon gezegd: 'Waarom doe je dat eigenlijk?' Die man schrok en zei sorry. Ik heb de koers gewonnen.“
Deze reactie, kalm, direct, menselijk, illustreert zijn filosofie over omgaan met negativiteit. “Je moet altijd uitgaan van je eigen verhaal waar je echt 100% achter staat, ook al is het soms niet de mening van het algemene publiek.“
Het incident had ook langetermijneffecten. Vijf jaar na zijn pensioen geeft Nys les aan 900 kinderen, van wie sommige ouders mogelijk getuige waren van die respectvolle reactie.
Social media: de valkuil van de reactie ▶ 43:59
Nys deelt een pijnlijke les over social media met een anekdote over een vals gerucht. Toen er werd beweerd dat hij een relatie had met een mannelijke zanger, reageerde hij via social media om dit te ontkrachten. “Had ik niet gereageerd was dat doodgebloed. Nu stond ik door daarop te reageren in alle magazines.“
“Wat je vooral niet moet doen: reageren op social media. Vooral u statement maken uw mening uiten en dan moeten stoppen.“
Deze wijsheid geldt volgens hem voor iedereen, maar zeker voor publieke figuren die constant onder de loep liggen.
Van universiteit van het veldrijden naar tweede carrière ▶ 47:17
Nys beschouwt zijn sportcarrière als een educatie die hem voorbereidt op zijn huidige rollen. “Ik heb het gevoel dat je bent afgestudeerd aan de universiteit van het veldrijden. Wat ik daar allemaal geleerd heb, dat gebruik ik vandaag in een tweede carrière.“
“Door de keuzes die ik gemaakt heb, komen vandaag 900 kinderen hier opleidingen volgen. De kinderen komen omdat ze passie hebben voor de fiets, maar ik hoop ook dat hun ouders mij op een andere manier hebben leren kennen.“
Hij benadrukt ook dat niet alleen winnaars goede coaches worden. “Ik denk toch dat degenen die veel negatieve dingen hebben meegemaakt ook heel veel te vertellen hebben over hoe het anders zou kunnen.“
De waarde van nederlaag: tweede plaats als overwinning ▶ 51:57
Een van de mooiste voorbeelden van Nys' mentale kracht komt uit 2014, toen hij tweede werd op het wereldkampioenschap achter Niels Albert. “Ik werd tweede op het wereldkampioenschap achter Niels Albert in de laatste honderden meters. Ik ben daar naar huis gegaan en ik heb nooit het gevoel gehad dat ik een verliezer was. Dat was een fantastisch duel waar 50.000 toeschouwers stonden.“
Deze houding, tevredenheid met het maximale uit jezelf halen, vormt de kern van zijn filosofie over succes en falen.
Kijk naar je eigen situatie, niet naar anderen ▶ 53:50
Een van Nys' kernboodschappen betreft het gevaar van vergelijking. “Kijk naar je eigen situatie. Er wordt veel te veel gekeken naar anderen. Het gaat over time management, het gaat over keuzes maken die ervoor zorgen dat je ruimte creëert.“
Hij geeft praktische voorbeelden: wie in een appartement woont kan niet dezelfde sportroutine hebben als iemand op het platteland. “Je kunt nooit kopiëren wat een ander doet. Misschien is er wel een bos in de buurt waar ge kunt gaan lopen, de ander woont in de stad, die heeft misschien access tot een fitness.“
Corona en gemiste kansen voor gezondheid ▶ 58:00
Nys toont zich kritisch over het coronabeleid, niet vanuit medische expertise maar vanuit zijn overtuiging over preventieve gezondheid. “Ik vind dat er veel te weinig nadruk is gelegd om mensen zoveel mogelijk energie en tijd te laten besteden aan hun welzijn. Heel veel mensen zijn de basiszaken vergeten: een gezond immuunsysteem, bewegen.“
Hij contacteerde zelfs viroloog Marc Van Ranst om te pleiten voor meer aandacht voor sport en bewegen tijdens de pandemie. “Als zijn eerste interview ziet uit april 2020, Marc Van Ranst is nu 15 tot 20 kilo bijgekomen. Hij had ook een voorbeeld moeten zijn om op zijn eigen gezondheid te letten.“
“Ik vind dat er veel te weinig nadruk is gelegd om mensen zoveel mogelijk energie en tijd te laten besteden aan hun welzijn.“
Bewegen als medicijn voor lichaam en geest ▶ 58:37
Nys spreekt met de passie van een bekeerling over de effecten van beweging. “Ik ben het levende bewijs van iemand die voelt wat beweging met een mens doet. Als ik drie dagen niet sport dan smaakt mijn eten veel minder goed, ik kom 's morgens slechter uit mijn bed en ze thuis vertellen dat mijn humeur daardoor lijdt.“
Hij pleit niet voor topsport, maar voor dagelijkse beweging. “Als ik in mijn kostuum een lezing moet geven, dan ga ik daar te voet naartoe. Ik probeer als ik weinig heb kunnen sporten wel iets meer op mijn voeding te letten.“
Deze holistische benadering, waarbij hij beweegt zeven dagen per week, zij het niet altijd intensief, vormt de basis van zijn energie voor zijn vele projecten.
De mystiek van de fietsbel ▶ 1:09:32
Het gesprek eindigt met een luchtige maar symbolische vraag: waarom heeft Nys geen fietsbel? “Ik zeg altijd 'excuseer' of 'sorry'. Het is een sociale norm die je onbewust hanteert. Mijn goede intentie wordt niet altijd goed ontvangen, maar een fietsbel zou ook kunnen storen.“
Het is een kleine maar veelzeggende details over iemand die nog altijd nadenkt over zijn impact op anderen, of het nu gaat om wielrennen, teamleiding of gewoon fietsen door Brasschaat.
---
Na twee uur praten in de Melkerij wordt duidelijk waarom Sven Nys meer is dan alleen een succesvolle ex-wielrenner. Zijn vermogen om lessen uit extreme prestatie-omgevingen te vertalen naar dagelijks leven, zijn oprechte interesse in anderen en zijn bereidheid om kwetsbaar te zijn over zijn eigen fouten, maken hem tot een zeldzame figuur in de Vlaamse sportswereld. Of het nu gaat om het opvoeden van zijn zoon, het leiden van zijn team, of het motiveren van zakenmensen, Nys belichaamt de Discours-waarden van degelijke dialoog en wederzijds respect. De kannibaal van Baal is uitgegroeid tot een wijze mentor, die nog altijd hongerig is naar groei, maar nu vooral die van anderen.