Marc De Vos over Europa's kantelpunt: "We moeten een wereld beheersen die we bijna sinds 1914 niet meer kennen"

In de Melkerij te Brasschaat, een plek waar ondertussen al tientallen gasten hun verhaal kwamen doen, schuift Marc De Vos aan met een glas rode wijn. De co-CEO van denktank Itinera en hoogleraar aan de Universiteit Gent is geen man die zich in vakjes laat stoppen. Twintig jaar geleden richtte hij Itinera op naar Amerikaans model, een denktank die niet als verlengstuk van politieke partijen of belangengroepen opereert, maar juist beleid wil voorbereiden vanuit onafhankelijke expertise. “Dat bestaat bijna overal ter wereld,“ legt De Vos uit, “maar België had daar toen geen cultuur voor. Je moest een paar zotten vinden die bereid waren privégeld te geven aan iets wat eigenlijk de overheid zou moeten doen.“

Vandaag, na de bankencrisis, de pandemie en de terugkeer van oorlog op Europees grondgebied, is de wereld van 2006 onherkenbaar veranderd. De Vos keerde twee jaar geleden terug bij Itinera, juist omdat de urgentie om nu beslissingen te nemen groter is dan ooit. “De wereld is zo in transformatie. Europa, de wereldorde, er zijn topics die decennia lang niet op tafel hebben gelegen. We moeten niet meer nadenken of voorbereiden. We moeten helpen de juiste beslissing nemen in het nu.“

"We zitten in een kantelpunt van de geschiedenis" ▶ 0:32

De hosts beginnen met wat voor de hand ligt: wat doet Itinera precies? De Vos schetst het beeld van een organisatie die expertise uit verschillende hoeken verbindt, van academische silokennis tot markt- en diplomatieke ervaring, en die vervolgens vertaalt naar concrete beleidskeuzes. “Wij zijn de volontaristen, de positivo's. Het ambitieniveau moet hoog, hoger dan normaal. Snelheid moet omhoog, schaal moet groter.“

Maar Europa staat op een kruispunt dat volgens De Vos historisch is.

“We zitten echt in een kantelpunt van de geschiedenis. En in dat kantelpunt moeten wij in Europa eigenlijk een wereld maken die we bijna sinds de Eerste Wereldoorlog niet meer zelfbeheersen.“

Die wereld draait om veiligheid, geografie en geopolitieke verhoudingen, domeinen die Europa grotendeels had afgeleerd. “Toen we die nog konden, waren we niet Europees verenigd. Dat waren we nationalistisch en imperialistisch. De challenge die we nu hebben is: kunnen we een Europese spirit maken voor die wereld?“

Waarom Duitsland zijn nieuwe militaire macht níet Europees maakt ▶ 11:27

De Vos illustreert het probleem met een harde vergelijking. Na de val van de Muur betaalde Duitsland een prijs voor zijn hereniging: het gaf de D-Mark op en omarmde de euro. “We geven onze munt op en wij worden het economisch financieel centrum,“ vat De Vos de Duitse gedachte samen. Duitsland koos er bewust voor om geen bedreiging te zijn, maar het hart van Europa.

Nu, met herbewapening aan de orde, ziet De Vos eenzelfde kanteling, maar dan in tegengestelde richting. Duitsland geeft straks meer uit aan defensie dan Groot-Brittannië en Frankrijk samen.

“Tegen tijden van dit decennium 2030 geven de Duitsers meer uit aan bewapening dan de Britten en de Fransen samen. Maar ze doen het als Duitsland en niet binnen Europa.“

Dat contrast met de geest van de euro-jaren is schrijnend. Hadden de Duitsers nu dezelfde Europese reflex gehad, dan was Europa gelanceerd geweest met een gemeenschappelijk defensiebeleid. In plaats daarvan ontwikkelt elk land zijn eigen wapensystemen, en speelt de Europese Unie slechts de rol van onderaannemer die nationale projecten subsidieert. “Europa is nu diegene die meehelpt subsidiëren dat de nationale landen hun eigen wapens ontwikkelen. Dat is wat Europa vandaag doet.“

Rusland en Europa: niet voorbestemd om vijanden te zijn ▶ 20:03

Een van de gasten vraagt voorzichtig of een toenadering tot Rusland niet logischer zou zijn. Immers, samen zouden Europa en Rusland het machtigste continent vormen. De Vos verrast met een historische duiding die de eeuwige vijandschap nuanceert.

“Rusland, zeker de Russische elite heeft altijd historisch de ambitie gehad om Europees te zijn.“

Hij wijst erop dat Rusland in de Tweede Wereldoorlog aan de zijde van het Westen stond, en dat de Verenigde Naties juist zijn opgericht vanuit de overtuiging dat Amerika, een vrij Europa en Rusland door één deur zouden gaan. “Het is maar na de oorlog dat mislukt is, vooral omdat het regime in Moskou heel agressief territoriaal werd in Europa.“ Die territoriale expansie na de oorlog, waarbij Oost-Europa werd ingepakt, was helemaal niet de afspraak geweest.

Ook de val van het communisme bood kansen. Poetin kwam niet aan de macht als vijand van het Westen, integendeel.

“Poetin is aan de macht gekomen als degene die Rusland echt modern zou maken en echt westers. Hij heeft daar een speech over gegeven in de Bundestag in het begin van zijn macht.“

Maar Poetin veranderde, stelt De Vos vast. Het regime werd een kleptocratisch systeem waar iedereen een deel moest afdragen aan Poetin zelf. Partnerschappen tussen Rusland en de NAVO lagen op tafel, maar zijn niet doorgezet. De Vos beklemtoont dat het niet de mensen of de cultuur zijn die voorbestemmen tot vijandschap, maar het huidige regime. “Wij zijn niet voorbestemd om vijanden te zijn,“ zegt De Vos, maar hij koestert weinig illusies over de korte termijn: het huidige regime moet weg, niet alleen de figuur maar ook het systeem. Op lange termijn gelooft hij in een geleidelijke evolutie, mits Europa de komende twintig jaar kan tonen dat het een baken blijft van stabiliteit, rijkdom en vrijheid.

“Als wij erin slagen in de komende 20 jaar te tonen dat wij een baken blijven van stabiliteit, rijkdom en vrijheid, dan denk ik dat er een geleidelijke evolutie kan zijn met Rusland.“

Europa doet eigenlijk heel veel, maar dat wordt te weinig gezien ▶ 27:18

Het glas is niet alleen halfleeg, benadrukt De Vos. Europa heeft een vrijhandelsmodel gebouwd, een mini-globalisering die nu wordt herbestemd voor veiligheid en geopolitiek. Protectionisme, industrieel beleid, het monitoren van buitenlandse investeringen, sancties tegen Rusland: dat alles wordt Europees gecoördineerd. “Dat is best wat hoor, dat is een hele winkel. Dat is eigenlijk de relatie waar het om gaat met China en Amerika.“

Het probleem is dat die beslissingen via een trage machinerie lopen. Bijna unanimiteit is nog altijd nodig in de Raad, daarna moet alles door het Parlement. “Dat is altijd veel te traag.“

Toch zijn er successen. Oekraïne wordt overeind gehouden dankzij Europa. Via Euroclear is 90 miljard euro gecoördineerd voor meerdere jaren. Oekraïne zal volgens De Vos toelaten tot de EU, en het land is voorbestemd om de belangrijkste speler te worden op het gebied van militaire en veiligheidstechnologie.

“Oekraïne is voorbestemd om Europees te worden en zal technologisch en op het vlak van militaire technologie de belangrijkste land zijn in Europa.“

De geografie van Europa evolueert, of we dat willen of niet ▶ 18:45

Europa heeft drie fasen gekend, schetst De Vos. Eerst het West-Europese naoorlogse verhaal van vrede en stabiliteit, inclusief de democratisering van Zuid-Europa. Daarna de uitbreiding na de val van het communisme: meer dan 100 miljoen mensen erbij. “Grosse modo is dat spectaculair goed gelukt. We zeggen dat veel te weinig.“

Die transitie was geen sinecure. “We hebben de geschiedenis versneld voor die landen. Dat is niet evident.“ Nu komt de derde ronde: de westelijke Balkan, Oekraïne, Moldavië. De Vos is stellig: dat gaat gebeuren.

Als Europa de komende jaren slaagt in drie dingen, economisch fort worden in een vijandige wereld, vrede en veiligheid managen waarvoor het niet was opgericht, en zijn geografie uitbreiden, dan zal het continent er over tien jaar fundamenteel anders uitzien. “Binnen 10 jaar gaan ze zeggen: dat is nog een andere Europa geworden.“

Duitsland én Frankrijk stopten samen een next-gen jachtvliegtuig ▶ 57:09

De Vos haalt een schrijnend voorbeeld aan van gemiste kansen. Duitsland en Frankrijk begonnen samen aan een next-gen gevechtsvliegtuig. Ze zijn ermee gestopt. “Blijkbaar was de spirit van vroeger veel meer in het gemeenschappelijk Europees belang dan vandaag.“

Het contrast met Airbus, het succesverhaal uit de jaren zestig, is pijnlijk. Toen kwam er een wake-upcall dat Europa afhankelijk werd van Amerikaanse luchtvaarttechnologie. Een paar landen besloten Europese technologie te ontwikkelen. “Men heeft daar geld naar gegooid, men heeft dat volgehouden, want in het begin ging dat niet goed met Airbus. Maar heeft volgehouden en uiteindelijk is dat gelukt.“

“Airbus is ontstaan in de jaren 60 toen er een wake-up call kwam die zei: we worden allemaal afhankelijk van Amerikaanse industrie. Men heeft geld naar gegooid, volgehouden, en uiteindelijk is dat gelukt.“

De Vos zou willen dat Europa nu “een Airbus maal vijf“ doet. Kies verstandig vijf strategische sectoren en bouw daar Europese kampioenen. Maar ondanks de huidige dreiging en herbewapening lukt het zelfs niet voor één gezamenlijk jachtvliegtuig.

Immigratie en culturele integratie: spanningen onderkennen ▶ 33:27

De hosts sturen het gesprek naar een ander soort interne uitdaging: identiteit en migratie. De Vos aarzelt niet. Demografie en diversiteit zijn volgens hem de grootste interne uitdaging voor Europa. “We zijn nu in België met één op de vijf die niet van EU afkomst zijn. We moeten de eerlijkheid hebben om te zeggen dat bepaalde delen van migratie niet aan het lukken is in termen van culturele assimilatie.“

Hij erkent dat succesvolle voorbeelden bestaan, maar die blijven vooralsnog eerder anekdote dan systematisch. Het multiculturalisme van de afgelopen decennia worstelt met twee kerndimensies: economische participatie en culturele assimilatie.

“Waar zijn de succesvolle immigratielanden? Daar is assimilatie, economische participatie en we hebben allemaal een gemeenschappelijke kern. Op die twee vlakken worstelt het bij ons.“

Hij wijst erop dat het extreem rechts heeft gevergd om dit probleem te benoemen. Nu het benoemd is, moet het ook aangepakt worden, en dat is in een evolerende demografie niet evident. De Vos noemt het voorbeeld van Gaza en Israël: de positie van Europa evolueert mede door de veranderende demografie. “De activisten tegen Israël, daar zijn onderzoeken over. Daar is een harde mate moslimactivisme. Dat is onze nieuwe demografie.“

De Vos waarschuwt tegelijk voor polarisatie. Als Trump en de MAGA-beweging waarschuwen voor Europese zelfdestructie, moet Europa durven erkennen dat er een kern van waarheid in zit, zonder zich te laten opjutten. “Misschien zit daar een dimensie in die we ernstig moeten nemen. Maar je moet dat ook niet wegslaan als zeggende het is van de pot gerukt door die zotten daar in Trumpland.“

Tegelijk stelt hij dat het assimilatieparcours, na drie en soms al vier generaties, in sommige gevallen “bijna het omgekeerde aan het worden is, een soort contra-affirmatie van verschillen en eisen dat verschillen erkend en geaccommodeerd worden.“ Hij vindt dat niet gezond, maar benadrukt dat er wel degelijk ook succesvolle trajecten zijn. Het gaat erom dat Europa durft toe te geven waar integratie nog niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd, zonder het hele migratieverhaal te diskwalificeren.

Zonder gemeenschappelijke identiteit geen weerbaarheid ▶ 36:27

De link met defensie en weerbaarheid is snel gelegd. Als Europa zijn bevolking moet vragen om veel meer uit te geven aan defensie, om veiligheidspakketten te accepteren, misschien zelfs een burgerdienst, dan moet er een onderstroom in de samenleving zijn die dat goed vindt. “Dan moet er wel een soort gemeenschappelijke kern zijn. Is het uw land net zoals dat van mij is? Kijken we dan op dezelfde manier naar dat land?“

De Vos is niet pessimistisch over die bereidheid. Hij ziet bij jongere generaties meer bereidheid om offers te brengen voor gemeenschappelijke veiligheid. “Daar ben ik niet zeer negatief over. Als ik de opiniepeilingen daarover zie, zie ik veel meer bereidheid bij vooral de jongere generaties.“ Maar die bereidheid staat of valt met een gedeelde identiteit. “Als dat niet is op die sokkel, dan hebt ge een groot probleem.“

Hij wijst ook naar het verschil met autoritaire regimes. In China of Rusland wordt identiteit van bovenaf opgelegd. In Europa moet het van onderop komen, in vrijheid. Dat maakt het kwetsbaarder, maar ook waardevolver.

De euro gaf ons geen discipline, enkel de illusie ervan ▶ 43:07

Een van de hosts vraagt naar het begrotingstekort in België en de rol van Europa als vingertje. De Vos legt de paradox bloot. Europa heeft een gemeenschappelijke munt, een centrale bank, gemeenschappelijk monetair beleid. “Maar we hebben geen gemeenschappelijk begrotings- en fiscaal beleid. Dat is ons probleem.“

“We hebben een gemeenschappelijke munt, gemeenschappelijke centrale bank, gemeenschappelijk monetair beleid. Maar we hebben geen gemeenschappelijk begrotings- en fiscaal beleid. Dat is ons probleem.“

Zonder de euro hadden financiële markten landen als België allang gedwongen tot actie. Nu is er geen harde prikkel meer. “Hadden we geen euro, dan hadden de financiële markten ons lang geleden gezegd: ge moet iets gaan doen. Maar nu hebben we de euro en er is eigenlijk geen discipline.“

De Europese Commissie moet toezicht houden, maar er is geen harde afspraak. Het Belgische probleem, Vlaanderen versus Wallonië, is het mini-Europese probleem: zonder geïnstitutionaliseerde afspraken ontstaat er bandbreedte voor wanbeleid.

Waarom Amerika 32 biljoen GDP heeft en Europa 20 ▶ 45:41

De hosts confronteren De Vos met de cijfers. In 2000 hadden Amerika en Europa ongeveer dezelfde economische omvang. Vandaag heeft Amerika 32 biljoen dollar GDP, Europa 20. Hoe kan dat?

De Vos nuanceert de vergelijking, levenstandaard en publieke diensten zijn niet mee te vatten in GDP, maar erkent dat Amerika economisch enorm is doorgeschoven. Het verschil zit onder meer in energie. “De hele energierevolutie die heeft plaatsgevonden in Amerika, te beginnen met fracking, we hebben daar onze neus voor opgehaald. In de toekomst gaan we dat niet meer doen. Wij moeten op het vlak van energie zelfredzaam worden.“

Een ander pijnpunt is technologie. AI is uitgevonden in Europa, Deep Mind zat in Londen, maar om het te schalen moest het naar Amerika.

“AI is uitgevonden in Europa. Deep Mind zat in Londen. Maar om het te schalen richting de wereld moet het naar Amerika.“

De reden: gebrek aan een interne markt en kapitaal. Europa heeft wel de kennis, maar geen datacenters, omdat er simpelweg te weinig energie is. Bovendien is het regulerend kader te streng. “Wij hadden geen AI, maar we hadden wel al AI-wetgeving.“

Als Europa de komende tien tot twintig jaar erin slaagt om autonoom te worden op het vlak van energie en een groot deel van de technologie zelf in handen heeft, dan ontstaan twee gigantische motoren van welvaarscreatie. “Dan heb je twee gigantische motors van welvaarscreatie. En wij kunnen dat.“

Publiek en privaat: balans zoeken tussen markt en strategie ▶ 51:01

Een van de hosts vraagt kritisch naar overheidssteun. Als Amerika en China massaal publiek geld investeren, moet Europa dan volgen of juist vasthouden aan marktwerking? De Vos zoekt de nuance. “Voor mij is het een NN. Er is heel veel nodig op het vlak van puur marktwerking en minder overheid. Maar er is ook een actieve overheid nodig.“

Die actieve overheid is vooral geopolitiek gemotiveerd. Als Europa niet afhankelijk wil zijn van Rusland voor energie, of van China voor postfossiele technologie, dan moet er een overbruggingsperiode komen waarin overheden strategische keuzes maken. “Dat gaat alleen maar kunnen doen doordat er een soort overbruggingsperiode komt waarin dat overheden zeggen: je moet dit doen en je moet dat doen.“

De Vos waarschuwt wel dat overheidsingrijpen niet gepolitiseerd mag worden, en dat je moet durven toegeven als je je vergist. “Daar zijn methoden voor.“ Het gaat erom strategische sectoren te identificeren en daar tijdelijk steun te geven om autonomie op te bouwen.

Europa gaat 400 miljard euro per jaar méér uitgeven aan defensie ▶ 51:01

De Vos schetst de omvang van de herbewapening. Europa gaat jaarlijks 400 miljard euro extra uitgeven aan defensie, straks 600 miljard. Daar komt nog eens evenveel bij aan weerbaarheid: preventie, beveiliging, cybersecurity. “Puur defensie. Dan komt er nog zoveel bij aan weerbaarheid.“

“We gaan nu ieder jaar op Europees niveau 400 miljard euro meer uitgeven, straks 600 miljard. Puur defensie. Dan komt er nog zoveel bij aan weerbaarheid.“

Dat publieke geld moet synergie creëren met de private sector, zoals Amerika dat ook deed met zijn militaire uitgaven. “Amerika heeft altijd vrij nationalistisch protectionistisch geweest, heeft een enorme defensie en technologiesector aan elkaar gekoppeld met defensie-uitgaven als motor voor innovatie.“

De vraag is of Europa die koppeling kan maken, of dat het geld versnipperd raakt over 27 nationale projectjes.

Oekraïne wordt de belangrijkste militaire techspeler van Europa ▶ 50:15

Een opvallende voorspelling: Oekraïne zal het belangrijkste land worden op het vlak van militaire en veiligheidstechnologie in Europa. De Vos legt uit dat Oekraïne door de oorlog een enorme voorsprong opbouwt in drones, luchtafweer, AI-toepassingen voor gevechten. “Oekraïne is voorbestemd om Europees te worden en zal technologisch en op het vlak van militaire technologie de belangrijkste land zijn in Europa.“

“Oorlog is, sorry dat ik het zeg, maar een heel goede drijfmotor voor innovatie. Oekraïne is daar echt de gemeenschappelijke deler.“

Oekraïne produceert al eigen langeafstandsraketten en werkt samen met Europese partners. Die bottom-up Europeanisering, clusters van bedrijven die grensoverschrijdend samenwerken, kan leiden tot een soort mini-Airbus in verschillende sectoren. “Dat gaat ook gebeuren. Die consolidatie is bezig.“

Waar moet België staan in de Duitse defensiemachinerie? ▶ 51:01

De hosts vragen naar de positie van België. Als Duitsland de motor wordt van Europese herbewapening, waar past België dan? De Vos is constructief: België heeft capaciteiten, maar moet die strategisch inzetten. “Wij zijn biotech. Ik denk dat we van alles kunnen.“

“In België moeten wij ons positioneren: wat gaan wij betekenen in die Duitse machinerie? Wij zijn biotech. Ik denk dat we van alles kunnen.“

België heeft niches. In onderwater-drones en mijnenvegen is het land internationale top, het resultaat van een strategische keuze decennia geleden binnen de NAVO. “Wij kunnen niet alles doen met onze marine. Waar gaan wij ons op een consistente manier specialiseren? Dat is mijnenvegen. En daar is België internationale top in.“

Die specialisatie is tot stand gekomen via publiek-privaat partnership: de overheid koos een focus, investeerde, en er ontstond een ecosysteem. “Dat is de sleutel. Ge moet uw battles kiezen en dat is opnieuw publiek-privaat.“

De Vos wijst ook op biotech, automotive chips (al worden die niet in België gemaakt), en toelevering van vliegtuigonderdelen. De boodschap is helder: België moet niet proberen alles te doen, maar moet kiezen waar het excellent kan zijn en zich daar op focussen binnen een groter Europees geheel.

Willen we de notarissen en apothekers opgeven? ▶ 39:27

Een andere host vraagt naar de Europese interne markt. Die zou toch verder geïntegreerd moeten worden? De Vos confronteert met de politieke realiteit.

“Willen we de notarissen opgeven en de apothekers opgeven in België? Als je die markt wil gemeenschappelijk maken, dan moeten er heel veel dingen weg. Dat moeten doen maal 27 in allerlei sectoren.“

Diensten zijn veel moeilijker te Europeaniseren dan goederen, omdat elk land zijn eigen beschermde beroepen, regels en instituties heeft. In financiën wil niemand controle opgeven over banken, leningen, toezicht. “Wie wil die controle opgeven? Het antwoord is: heel weinig zeggen spontaan, laat dat maar doen.“

De rapporten van Draghi en Letta bevatten plannen om dit wel te doen. De Vos is voorzichtig optimistisch: de komende twee jaar zal blijken of Europa op gebied van financiële markt, bankenunie en defensie-industrie echt stappen zet. “Het is nog niet te laat. Het is nog niet verloren.“

De vicepresident van Amerika komt Europa verdelen ▶ 30:40

Een van de hosts merkt op dat Amerika openlijk intervenieert in Europese verkiezingen. Vicepresident Vance wordt uitgestuurd om de meest extreme rechtse leider te promoten, en Europa reageert amper. De Vos plaatst het in de context van Trumps cultuuroorlog, de MAGA-agenda die intern in Amerika wordt gevoerd en nu wordt geëxporteerd.

“De vicepresident wordt uitgezonden om Europa te verdelen en wij reageren daar niet op. In tegendeel, we gaan meer investeren want anders moeten bedrijven belastingen gaan betalen.“

De Vos gelooft dat Trump zichzelf kapot maakt en in november een nederlaag zal leiden. “Never interrupt an enemy when he's making mistakes.“ Toch waarschuwt hij dat Europa ook in de spiegel moet durven kijken. Misschien zien die Amerikanen iets dat Europa van zichzelf niet ziet. “Misschien moet ik een keer in die spiegel durven kijken. Misschien zien die iets dat ik van mezelf niet zie.“

Maar openlijk terugslaan heeft weinig zin, vindt De Vos. Hij gelooft dat er na Trump een nieuwe, win-win relatie tussen Europa en Amerika mogelijk is, gebaseerd op gemeenschappelijke sterktes. “Dat oude Amerika komt niet terug en dat hoeft ook niet. Maar dat we een soort nieuwe relatie kunnen hebben, daar geloof ik wel nog in.“

Waarom hier geen datacenters staan: we hebben te weinig energie ▶ 47:47

De Vos legt uit waarom Amerika wel en Europa niet de technologische revolutie heeft gegrepen. “De reden dat er hier geen datacenters staan is omdat we gewoon te weinig energie hebben. We hebben wel de kennis, maar er is geen interne markt en kapitaal.“

Europa was te braaf met energie. Fracking werd afgewezen, kernenergie werd teruggeschroefd, afhankelijkheid van Rusland werd geaccepteerd. “De hele energierevolutie die heeft plaatsgevonden in Amerika, we hebben daar onze neus voor opgehaald.“

Het gevolg: geen energie, geen datacenters, geen AI-schaalvoordelen. De kennis is er wel. Deep Mind, de uitvinder van moderne AI, zat in Londen. Maar om het te schalen moest het naar Silicon Valley. “AI is in Amerika volledig gedereguleerd. Daarom is het daar. Wij hadden geen AI, maar we hadden wel al AI-wetgeving.“

“De reden dat er hier geen datacenters staan is omdat we gewoon te weinig energie hebben. We hebben wel de kennis, maar er is geen interne markt en kapitaal.“

Europa valt tussen twee vuren: Amerika deregulerend en China communistisch. Europa probeert te reguleren wat het nog niet heeft ontwikkeld.

AI-wetgeving zonder AI, dat is Europa in een notendop ▶ 1:12:00

De observatie van De Vos over AI en regelgeving treft doel.

“AI is in Amerika volledig gedereguleerd. Daarom is het daar. Wij hadden geen AI, maar we hadden wel al AI-wetgeving. In China is het communistisch. Wij vallen tussen die twee vuren.“

Europa reguleerde iets wat het zelf niet had ontwikkeld. Dat symboliseert het bredere probleem: een obsessie met regels, zonder de onderliggende economische dynamiek te creëren. De Vos pleit ervoor om het regulerend kader flexibeler te houden, zodat er meer initiatief kan ontstaan.

Als Europa de energiemarkt autonoom heeft en een groot deel van de technologie zelf in handen heeft, binnen tien tot twintig jaar, dan heeft het twee gigantische welvaarsmotoren. “Dan heb je twee gigantische motors van welvaarscreatie. En wij kunnen dat. Wij kunnen dat.“

Privacy en technologie: grenzen stellen in een veranderende wereld ▶ 1:07:54

Tegen het einde van het gesprek vraagt een van de hosts naar privacy. Europa lijkt steeds meer in te grijpen: Digital Services Act, digitale ID, chat control. Is er een specifieke reden voor die tendens?

De Vos heeft een genuanceerd maar ongemakkelijk antwoord. Hij erkent dat Europa strenger is dan Amerika of China, en dat dat ons ook vaak wordt verweten. Maar hij denkt dat de grote stroom onvermijdelijk is: de dingen die we als vooruitgang zien, zoals AI en dataverwerking, geven per definitie minder privacy.

“Ik denk dat privacy voorbij is in de zin van de technologie zoals die nu komt en de data die overal rondhangt is gewoon niet combineerbaar met privacy.“

Tegelijk benadrukt hij dat dit niet betekent dat Europa zich moet neerleggen bij willekeurige inmenging. “Je kunt daar van alles in doen, je kunt heel creatieve oplossingen vinden, data eigendom maken van de mens, om dat in kruizen te steken, maar ik denk dat privacy op een hellend vlak naar beneden zit.“

Hij waarschuwt tegen overheidsinmenging en manipulatie door externe act