Van twee keer niks naar de beurs

Elf jaar geleden was EnergyVision een startup van twee keer niks. Vandaag is het een beursgenoteerde energieleverancier met meer dan 100 miljoen euro omzet. CEO Maarten Michielssens vertelt in de Melkerij het verhaal van die reis — en het is geen verhaal van subsidies en lobbywerk, maar van een ondernemer die elke euro twee keer omdraait.

“Elke euro telde voor ons. Dat is vandaag nog altijd zo. Alles wat we doen moet onmiddellijk renderen,“ zegt Michielssens. Het is een filosofie die ongewoon klinkt in de energiesector, waar subsidies vaak het businessmodel zijn. EnergyVision begon met Chinese zonnepanelen verkopen met goedkoop Europees geld, en groeide uit tot een leverancier die ook laadpalen exploiteert.

De hobbelige weg naar de beurs

Het gesprek duikt diep in wat het betekent om in België naar de beurs te gaan. Midden 2025 waagde EnergyVision de sprong — en het was allesbehalve eenvoudig. De extreme complexiteit en hoge kosten van een Belgische IPO versus de VS zijn ontmoedigend. Het is een systeem dat niet gebouwd is voor snelgroeiende tech-bedrijven, maar voor de grote industriëlen van de vorige eeuw.

Michielssens legt uit waarom hij het toch deed, wat hij zou veranderen aan het systeem, en waarom de Belgische kapitaalmarkt dringend een upgrade nodig heeft als het talent en innovatie wil behouden.

Waterkracht: de vergeten technologie

Het meest verrassende deel van het gesprek gaat over waterkracht — een energiebron die in Europa 30% van alle hernieuwbare energie levert, maar in België vergeten is. Slechts 1% in Vlaanderen. Nul in de beleidsplannen. Nul in de toekomstscenario's van Elia.

En toch, zegt Michielssens, kan je met eenvoudige vergunningen een duizendtal sites in België installeren, goed voor meer dan 100 megawatt — genoeg voor honderdduizenden gezinnen. Rendabel vanaf dag één, zonder subsidie. “Het is een prachtige technologie uit Vlaanderen die ging omvallen omdat de regelgeving hier te moeilijk is.“

Het klinkt te mooi om waar te zijn, geeft hij toe. Maar het is hetzelfde model als hun laadpalen en zonnepanelen: onmiddellijk rendabel, want elke euro winst is een euro minder voor de klant.

Het energietekort dat eraan komt

Michielssens schetst een somber maar realistisch beeld: België gaat de komende jaren een energietekort van enkele gigawatt hebben. Elke 100 megawatt extra — of het nu uit waterkracht, wind of zon komt — is 100 megawatt minder zorgen. Maar het beleid hinkt achter de realiteit aan. Vergunningen zijn te complex, het financiële systeem te duur, en innovatieve technologieën worden genegeerd.

Het is een pleidooi voor pragmatisch ondernemerschap in de energietransitie: niet wachten op subsidies, niet wachten op beleid, maar bouwen wat rendabel is en de markt laten beslissen.