In de Melkerij met Jos D'Haese: "Wij kunnen als mensheid beter dan dit"

In de vertrouwde setting van De Melkerij in Brasschaat schuift Jos D'Haese aan tafel, een glaasje rum in de hand. Als fractieleider van de PVDA in het Vlaams Parlement is hij gewend aan scherpe vragen, maar de sfeer blijft ontspannen. D'Haese, die openlijk toegeeft marxist te zijn, verdedigt een visie die haaks staat op het gangbare politieke discours. Geen verhullende retoriek, maar een rechtstreeks pleidooi voor meer democratie en minder kapitalisme. “De praktijk wijst uit dat we op die manier oorlog aan het voeren zijn in de helft van de wereld, de planeet aan het opbranden zijn en de tegenstellingen in de wereld groter aan het maken zijn dan ze ooit geweest zijn.“

"Ja, ik ben een marxist" ▶ 1:33

Op de directe vraag of hij communist is, aarzelt D'Haese geen seconde. “De ideologie wel, het communisme, het marxisme. De basis die gelegd is door Karel Marx, Friedrich Engels.“ Voor hem betekent dit vooral een keuze tegen een samenleving “waar de winst altijd op de eerste plaats komt waardoor mensen, planeet en andere problemen telkens aan de kant geduwd worden.“

Het heeft volgens hem niets te maken met wat er in naam van het communisme is gebeurd, net zoals er in naam van andere ideologieën vreselijke dingen zijn gebeurd. D'Haese pleit voor een samenleving waarin “je de noden van de mensen centraal zet“ in plaats van maximale winst op korte termijn.

Democratie eindigt waar de economie begint ▶ 3:04

Het probleem zit volgens D'Haese dieper dan politieke spelletjes. “We hebben vandaag een democratisch systeem waar wij om de vijf jaar een keer mogen gaan stemmen. En tussendoor heb ik eigenlijk heel weinig te zeggen.“ Maar het echte probleem ligt elders: in de economie geldt niet langer het principe van één persoon, één stem.

“Een economie eindigt de democratie van één man één stem en begint de democratie van één aandeel één stem.“

Die economische macht bepaalt cruciale beslissingen over de toekomst van de planeet, legt hij uit aan de hand van de energiesector. “Vandaag worden die beslissingen genomen in kleine raden van bestuur die veel meer te zeggen hebben dan onze vier ministers van energie samen.“ Deze raden van bestuur beslissen op basis van kwartaalcijfers, terwijl de klimaatuitdaging een langetermijnvisie vereist.

Het vaccindrama als kapitalisme in optima forma ▶ 13:22

D'Haese illustreert zijn punt met een voorbeeld dat vele luisteraars zal herinneren aan de coronacrisis. “We hadden tijdens de coronacrisis heeft het menselijk vernuf iets waanzinnigs gedaan. Wij hebben op een paar maanden tijd een vaccin ontwikkeld.“ Maar wat er daarna gebeurde, noemt hij absurd.

“Een privaat bedrijf eigent zich dat vaccin toe, patenteert dat en zegt: 'Niemand anders mag dit maken.' En gaat dat vervolgens produceren aan de prijs die zij kiezen om daar zoveel mogelijk winst uit te slaan.“

Het resultaat was dat tijdens het hoogtepunt van de pandemie de helft van de wereldwijde vaccincapaciteit niet werd gebruikt, omdat farmabedrijven hun patenten niet wilden delen. “Er zijn mensen gestorven, geen 10, geen 20 maar honderden, duizenden, tienduizenden omdat zij niet gevaccineerd werden omwille van de heel eenvoudige reden dat men die patenten niet wou delen.“

Kapitalisme bracht geen welvaart, vakbonden wel ▶ 8:43

Wanneer de hosts wijzen op de welvaart die het kapitalisme heeft gebracht, nuanceert D'Haese het historische verhaal. Het kapitalisme was inderdaad een noodzakelijke historische fase, erkent hij, maar de sociale vooruitgang kwam er niet automatisch bij.

“Het kapitalisme heeft nooit op zich geleid tot welvaart voor iedereen. Dat is een misvatting.“

In de beginfase leidde zuiver kapitalisme tot “verpaupering van het grootste deel van de bevolking, achteruitgang van de levensverwachting, instorting van de gezondheid van de mens.“ Pas door tegenkrachten - vakbonden en politieke partijen - kwam er sociale vooruitgang. “Het is maar geweest door tegenkrachten binnen het kapitalisme dat men erin geslaagd is om daar ook sociale vooruitgang aan te koppelen.“

Europa kreeg zijn sociale model niet uit vrije wil, maar door de druk van het socialistische oostblok. “Europa heeft heel lang tegen een socialistisch blok in Rusland en de andere oostblokken gekeken waardoor er een hele grote druk lag op Europa om ook dat soort sociale systemen in te voeren.“

Innovatie komt van de overheid, niet van Steve Jobs ▶ 16:57

Op de vraag naar ondernemerschap heeft D'Haese een verrassend antwoord klaar. Hij is vóór creativiteit en ondernemerschap, maar de mythe dat de grootste innovaties uit de privésector komen, weerlegt hij resoluut.

“De grote sprongen in innovatie komen meestal uit publiek of publiek gefinancierde instellingen. Alle technologie in de iPhone is publiek ontwikkeld. Niks daarvan komt van Steve Jobs.“

Fundamenteel onderzoek zonder directe commerciële toepassing kan alleen maar bestaan dankzij overheidsfinanciering. “Wetenschappelijk onderzoek zonder directe toepassingen bestaat alleen maar wanneer het gefinancierd wordt door de overheid. Geen enkel privébedrijf kan dat doen.“

De menselijke natuur: egoïsme versus samenwerking ▶ 19:02

Wanneer de hosts hem uitdagen over de menselijke natuur - is de mens niet inherent egoïstisch? - haalt D'Haese zijn biologische achtergrond boven. Hij verwijst naar het werk van wijlen Dirk Van Duppen over de mens als “supersamenwerker.“

“Wij zijn als mensen twee elementen in ons hebben. Achteraan zit ons reptielenbrein, daar zit de egoïstische reflex. Vooraan zitten onze sociale reflexen.“

Wat overheerst hangt af van de omstandigheden, citeert hij de Portugese schrijver José Saramago: “Als de omstandigheden zo bepalend zijn voor de mens, laat ons dan de omstandigheden veranderen.“ De mens kon alleen domineren door samen te werken, niet door individueel optreden.

Noord-Korea heeft niets met marxisme te maken ▶ 16:28

Wanneer Noord-Korea ter sprake komt als voorbeeld van mislukt communisme, weert D'Haese het af. “Noord-Korea heeft niks meer te maken met marxisme. Noord-Korea is een verafgoding van leiders binnen een nieuw soort religie met militarisme.“ Het heeft volgens hem niets meer te maken met de oorspronkelijke marxistische ideologie.

Total Energies en de duurzaamheid van dividenden ▶ 34:27

D'Haese illustreert waarom het kapitalisme faalt bij langetermijnuitdagingen met een recent voorbeeld. Total Energies, een van de grootste investeerders in hernieuwbare energie, besliste plots om die investeringen terug te schroeven.

“Total Energies heeft gezegd: 'Het enige waar mijn aandeelhouders in geïnteresseerd zijn is de duurzaamheid van de dividenden.' En dus hebben ze heel die investeringsagenda in hernieuwbare energie teruggeschroefd.“

Dit toont volgens hem de fundamentele tegenstelling aan: “Die doelstellingen om binnen 50 jaar nog leefbaar te zijn zijn niet verenigbaar met die om op korte termijn zoveel mogelijk winst te maken.“

Het energiefiasco: 20 jaar niets doen ▶ 36:32

Over de kernenergiebeslissing is D'Haese duidelijk. Het probleem was niet de beslissing om te stoppen, maar het gebrek aan alternatief. “Wij hebben in 2003 beslist om te stoppen met kernenergie maar hebben niet de investering opgestart voor het vervolg. En waarom? Omdat wij onze energie hebben overgedragen aan Electrabel.“

Electrabel had vijf afbetaalde kerncentrales die “pure winst“ opleverden. Waarom zou een privébedrijf investeren in het vervolg als ze maandelijks aandeelhouders konden laten cashen? “20 jaar later zitten wij nu in de problemen.“

"Ik zit daar al vijf jaar, er is nog nooit een grote beslissing gemaakt" ▶ 7:12

Over de werking van het Vlaams Parlement is D'Haese bikkelhard. “Ik zit daar nu al vijf jaar. Er is nog nooit een grote beslissing daar gemaakt. Die worden allemaal ergens anders gemaakt.“ De macht is uit het parlement getrokken naar de uitvoerende macht, die op haar beurt nauw verbonden is met de top van het bedrijfsleven.

Dit zorgt voor een disconnect tussen politici en gewone mensen, illustreert hij met de energiecrisis. Terwijl burgers hun factuur niet meer konden betalen, voelde hij als parlementslid met een bescheiden loon die pijn aan den lijve. Veel van zijn collega's, die 7.000 euro netto verdienen, leven in een andere realiteit.

Volstrekt tegen een basisinkomen ▶ 40:59

Verrassend genoeg is D'Haese fel tegen een basisinkomen. “Ik ben volstrekt tegen een basisinkomen. Dat is een heel neoliberaal idee.“ Zijn redenering is praktisch: je kunt geen sociale zekerheid en basisinkomen combineren, daarvoor is er geen geld.

“Je kunt geen sociale zekerheid en een basisinkomen naast elkaar zetten. Dat is onmogelijk.“

Een basisinkomen van bijvoorbeeld 2.000 euro voor alle Belgen zou 264 miljard euro per jaar kosten - onbetaalbaar. Bovendien is sociale zekerheid veel fijnmaziger afgestemd op individuele noden. Een kankerpatiënt met enorme medische kosten kan niet rondkomen met een vast bedrag voor iedereen.

De PVDA leeft aan arbeiderslonen ▶ 50:35

D'Haese onthult dat PVDA-politici niet profiteren van de hoge politieke lonen. “Wij verdienen tussen de 2.000 en de 4.000 euro netto per maand. Dat is een gewoon gemiddeld fabrieksarbeidersloon.“ Dit principe zorgt ervoor dat ze voeling houden met de realiteit van gewone mensen.

“Er staat een misvatting over de PVDA dat wij vinden dat iedereen evenveel zou moeten verdienen. Dat is niet zo. Dat is een zeer slecht idee.“

Wel vindt hij dat lonen in verhouding moeten staan tot de prestatie. Het is abnormaal dat sommige artsen meer verdienen dan de premier, terwijl mensen in de bouw relatief weinig krijgen voor zware fysieke arbeid.

Hooggeschoolden beslissen over laaggeschoolden ▶ 55:12

Het pensioendebat toont volgens D'Haese de klassenkloof in de politiek. “Iedereen hooggeschoold is. Hooggeschoolde mensen leven in ons land gemiddeld 13 jaar langer in goede gezondheid dan laaggeschoolde mensen. Maar wij voeren onder hooggeschoolden het debat dat die laaggeschoolden langer moeten werken.“

De cijfers zijn onthutsend: “De gemiddelde gezonde levensverwachting in ons land is 63,7 jaar. En toch vinden wij dat iedereen tot 67 moet werken.“ Dit betekent dat mensen die hun hele leven zwaar fysiek werk hebben gedaan, nauwelijks gezonde jaren op pensioen krijgen.

“Die mensen hebben godverdomme keihard hun nek afgedraaid. Ik vind dat die recht hebben om op hun stuk nog schone oude dagen te hebben ook.“

Liberalen zijn tegen overheid, behalve voor subsidies ▶ 24:02

Wanneer het gesprek gaat over de rol van de overheid, toont D'Haese de hypocrisie aan van het liberale verhaal. België geeft meer uit dan buurlanden, maar niet aan sociale zekerheid. “Het eerste dat daar staat is subsidies aan bedrijven.“

“Liberalen zijn tegen overheid tot het is om hun eigen bedrijven te financieren en grote bedrijven vooruit te helpen. Dan is het geen stress.“

Dit geldt zowel nationaal als Europees. De Europese Unie doet veel voor bedrijven en de vrije markt, maar veel minder voor sociale bescherming en klimaat.

Consensus mogelijk, maar het systeem blokkeert ▶ 55:57

Tegen het einde van het gesprek ontstaat een opmerkelijk moment van consensus. Ondanks fundamentele ideologische verschillen vinden D'Haese en de hosts veel raakvlakken. Het probleem ligt volgens hem bij het politieke systeem zelf.

“Hoe weinig dat er in een parlement bijvoorbeeld wordt samengewerkt tussen meerderheid en oppositie. Dat is zo zonde.“ Een wisselmeederheid wordt gezien als iets vies, terwijl het net meer democratisch zou zijn. “Voor de komende vijf jaar liggen alle stemmingen vast. Je kunt die op voorhand allemaal al voorspellen.“

Het gesprek eindigt met een opmerkelijke gedachte: een democratie zonder politieke partijen. D'Haese blijkt voorstander van een systeem waar burgers stemmen op thema's in plaats van partijen, en waar politici worden gedwongen samen te werken rond die mandaten.

Epiloog: Een andere weg is mogelijk

Na ruim een uur intensief gesprek blijft vooral één boodschap hangen: “Wij kunnen als mensheid beter dan dit.“ D'Haese pleit niet voor een dogmatische revolutie, maar voor meer democratie en langetermijndenken. Zijn verhalen over vaccines, energie en pensioenen tonen concrete problemen aan die volgens hem voortvloeien uit een systeem dat winst boven alles stelt.

Of je het nu eens bent met zijn marxistische uitgangspunten of niet, zijn pleidooi voor meer democratische controle over cruciale sectoren en meer aandacht voor gewone mensen raakt aan fundamentele vragen over onze samenleving. In een tijd waarin veel burgers zich machteloos voelen tegenover grote bedrijven en technocratische besluitvorming, biedt D'Haese in elk geval een coherent alternatief.

De discussie toont ook aan wat mogelijk is wanneer mensen tijd krijgen om echt naar elkaar te luisteren. Ondanks grote ideologische verschillen ontstaan onverwachte raakvlakken - van de rol van ondernemerschap tot de nood aan democratische vernieuwing. Het is precies dat soort dialoog dat volgens de Discours-filosofie nodig is om vooruit te komen als samenleving.