De man die het mooiste bedrijf in de audiovisuele sector ter wereld wou maken ▶ Beluister op YouTube

In de gezellige warmte van De Melkerij in Brasschaat schenkt Glenn Roggeman een amberkleurige whisky in. De 54-jarige ondernemer – CEO van de volledige AED-groep – heeft net zijn helikopter geparkeerd na weer een traumamissie. “Ik heb grote spijt om te zeggen dat ik Belg ben,“ zegt hij plots, terwijl hij het glas heft, “omdat vele internationale bedrijfsleiders tegen mij zeggen: ik vertrouw België niet meer.“

Het is een verrassende openingszet van een man wiens bedrijf jaarlijks 35 miljoen euro omzet draait en zich tot de wereldwijde top vijf in de entertainment-technologie heeft geknokt. Van de Qatar-voetbalshow tot Clouseau in het Sportpaleis, van Nicole Kidman in 'Grace of Monaco' tot de repetities van Helene Fischer – de best betaalde vrouwelijke zangeres ter wereld. AED Studios en de volledige groep errond zijn uitgegroeid tot een Belgisch succesverhaal met internationale allure, maar volgens Roggeman is dat ondanks, niet dankzij het Belgische systeem.

"70% van de luidsprekers op de kermis zijn nog altijd met componenten die ik gemaakt heb" ▶ 7:00

Het verhaal begint in de jaren tachtig, toen een 13-jarige Glenn zijn eerste luidsprekers ontwikkelde. “Als je naar de kermis gaat, zie je nog veel componenten van mij. 70% van de luidsprekers op de kermis zijn nog altijd met componenten en filters die ik gemaakt heb.“ Die legacy brengt hem nog altijd terug in de tijd, maar het was pure passie die hem dreef, niet financiële berekening.

“Ik dacht maar: hier is geen geld mee te verdienen met DJ. Dat was de grootste fout van mijn leven, anders was ik multimiljonair geworden dankzij het wereldleiderschap in DJ-en.“

Op zijn 16de startte hij zijn eerste bedrijf, kocht zijn eerste vrachtwagen, daarna zijn tweede. Zijn ouders waren minder enthousiast. Roggeman herinnert zich nog levendig de weekelijkse gesprekken aan de ontbijttafel: “Vrienden van mijn ouders vroegen regelmatig: 'Wanneer gaat die zoon nu zijn echt vak leren?' Dit heb ik bijna wekelijks gehoord.“

Die commentaren vormden zijn karakter en dreven hem naar een ambitieuze missie: “Ik wou het mooiste bedrijf in de audiovisuele sector ter wereld maken, het best georganiseerde en meest gekopieerde. Missie geslaagd.“

Van Qatar tot Clouseau: een Belgisch bedrijf dat de wereld verovert ▶ 1:30

Vandaag kent meer dan 60% van de Vlamingen AED Studios te Lint, waar Familie wordt opgenomen, Belgium's Got Talent en So You Think You Can Dance. Maar de internationale voetafdruk is minstens zo indrukwekkend. “De opening- en sluitingsshow van het WK voetbal in Qatar, dat was met vele luidsprekers uit de Belgische stal,“ vertelt Roggeman niet zonder trots.

De filmstudio's verwelkomden Nicole Kidman voor 'Grace of Monaco', maar ook internationale blockbusters zoals 'The Kursk' met Matthias Schoenaerts – “een film van 50 miljoen dollar en daarmee de allergrootste film die in België ooit gedraaid heeft.“ Voor vergelijking: een typische Hollywood-film met Nicolas Cage of Sylvester Stallone kost tussen de 8 en 25 miljoen, terwijl James Bond of Star Wars uitkomen op 400-600 miljoen.

“Helene Fischer, de best betaalde vrouwelijke zangeres ter wereld, had bij ons 8 weken haar wereldtour voorbereid zonder dat iemand het wist.“

De AED-groep telt intussen 16 bedrijven die samen 60.000 verhuurperiodes per jaar realiseren. Van de 300 computergesluurde lampen in de Lotto Arena tot de drie vast ingerichte feestzalen met complete technologie. “We doen 300-tal evenementen per jaar,“ somt Roggeman op. “Van De Nacht van de Broms tot internationale toppers.“

De Ferrari van het geluid: 12 jaar onderzoek voor één luidspreker ▶ 14:30

Terwijl veel bedrijven diversifiëren, koos AED voor specialisatie. Met hun eigen merk Luxibel domineren ze de professionele verlichtingsmarkt – van congressen tot Batibouw, van filmstudio's tot televisiestudio's. Maar hun nieuwste wapenfeit is AED Audio, waar Roggeman zijn ogen laat glinsteren.

“Met andere merken heb je 10, 20 verschillende types luidsprekers nodig voor alle soorten jobs te doen. Met AED Audio hebben we 12 jaar onderzoek gedaan – dat is nog nooit aan een luidspreker gebeurd. We willen met één kast alles kunnen doen, van Clouseau in het Sportpaleis tot een congres voor 100 man.“

Het resultaat is een soort LEGO-systeem voor geluid: één module van 4.500 euro die je kunt aanpassen voor 23 verschillende applicaties. “Het is zoals een tuinslang: je kunt dat smal zetten en dan spuit het ver, of breed zetten dan spuit het breed maar niet ver,“ legt hij uit. “Voor het Sportpaleis zet je 240 modules, voor een congres van 100 man maar twee moduletjes.“

“We zijn de Ferrari, de Lamborghini, de Bugatti van het geluid.“

"Ik vertrouw België niet meer": een ondernemer botst op de Belgische realiteit ▶ 19:00

De trots voor zijn bedrijf staat in schril contrast met Roggemans frustratie over het Belgische ondernemingsklimaat. “De Vlaamse ondernemer is geweldig, creatief, heel doorzettingsvermogen, heel flexibel. Ga maar naar Spanje, die gaat met zijn handen en voeten proberen Spaans te praten.“

Maar het politieke landschap is volgens hem een ander verhaal: “We hebben een versnipperde maatschappij waar regio's, gewesten, nationale politiek, het dorp, de stad, zelf de burgemeester en schepen allemaal iets te zeggen hebben. De wetgeving is zo veranderlijk.“

“Subsidie voor zonnepanelen dan pakken ze het af, dan auto's en dan pakken ze het af. Je bent loslopend wild fiscaal en dat geeft geen vertrouwen internationaal.“

Die kritiek wordt tastbaar wanneer hij vertelt over filmfestivals: “We maken drie keer reclame: Brussels Gewest, Vlaanderen en Wallonië. We maken niet reclame over België. Ik ben een Belg, ik wil over België reclame maken.“ Terwijl Amerikanen zeggen “I'm from the United States of America“, antwoorden Belgen met hun straat of gewest.

"We moeten allemaal vergroenen, maar sommige individu's houden tegen" ▶ 26:20

Voor Roggeman is duurzaamheid geen modewoord maar een jarenlange overtuiging. Al in 2007 voorspelde hij zijn medewerkers: “Ecologie gaat hand in hand met economie. Ooit gaan we belast worden op CO2.“ Iedereen lachtte hem uit, maar inmiddels is die CO2-taks realiteit.

Hij legt de lat hoog voor zichzelf: de filmstudio's van Lint verbruikten vroeger meer dan een miljoen euro aan elektriciteit en gas per jaar. “Dat heb ik teruggebracht naar 100.000 euro – gedeeld door 10. Niet door minder bezettingen, juist meer bezettingsgraad en toch naar beneden.“

“Een hoogspanningscabine die zoemt geeft warmte en kost 7-10.000 euro stroom per jaar aan verlies. Niemand weet dat, niemand let daarop.“

Die investering van 5 à 6 miljoen in ecologie – LED-lampen, warmtepompen, zonnepanelen, nieuwe elektriciteitskabels – illustreert zijn filosofie: “Mensen, ecologie en geld moeten in balans staan. Geen één van de drie mag prioriteit krijgen boven de andere.“

Maar hij ergert zich aan de tegenstrijdigheden: “We moeten allemaal vergroenen, maar sommige individu's houden tegen want ze willen geen slagschaduw in hun tuin van windmolens.“ Hij heeft al in 2007 veertig laadpunten laten installeren in zijn bedrijf in Willebroek, nu zijn dat er tachtig.

De helikopterpiloot die levens redt ▶ 41:00

Het gesprek neemt een onverwachte wending wanneer Roggeman over zijn andere passie vertelt: traumahelikopters. In Londen zag hij hoe snel hulpverleners ter plaatse waren bij een zwaar ongeval. “Daar landen helikopters in het midden tussen de gebouwen en binnen enkele minuten lag die patiënt erin. Ik vond dat zo interessant – dat was één van mijn belangrijkste redenen om te leren vliegen.“

Als gecertificeerd helikopterpiloot vliegt hij regelmatig traumamissies in België. Niet als hoofdpiloot, maar als assistent bij spoedtransport tussen ziekenhuizen. “Ik kan nu vele brieven laten zien dat ik mensenlevens heb gered door patiënten sneller bij de juiste arts te krijgen.“

“Als je een klein kindje ziet van 2-3 jaar dat dringend naar het juiste hospitaal moet en je krijgt zo'n bedankbrief van die ouders – geen bedrag ter wereld geeft dezelfde blijdschap.“

België doet jaarlijks 800 traumamissies, Duitsland 48.000. “Duitsland is zes keer groter, dus dat toont aan dat we in België in kinderschoenen staan.“ Roggeman heeft al 75 tot 100 missies gevlogen, telkens vanuit zijn overtuiging dat hij iets moet terugdoen aan de maatschappij.

Hij gebruikt de helikopter bewust nooit “voor fun“. “Daar voel ik me niet aan mijn gat voor,“ zegt hij. “Het heeft nut, het heeft nut voor de maatschappij.“

Artiesten in ijsemmers en Chinese distributeurs in de tuin ▶ 50:50

De scheidingslijn tussen privé en werk is bij Roggeman allang vervaagd. In zijn tuin staan verschillende gasthuisjes waar internationale artiesten kunnen logeren. “Ik land soms artiesten in mijn tuin die blijven slapen, waar we butler-service hebben zodat die mensen onmiddellijk iets kunnen eten of drinken.“

Hij toont foto's van topartiesten, sommigen in merkwaardige situaties. “Ik heb verschillende foto's van topartiesten waarbij sommigen zelf mannen aan het plassen zijn in een ijsemmer omdat ze anders te ver moeten wandelen.“ Privacy is blijkbaar relatief in de entertainmentwereld.

Gisteren nog verbleef er drie dagen een potentiële partner uit China in zijn tuin, voor Chinese distributie van zijn geluids- en lichtmerken. “Gelukkig heb ik aparte huizen in mijn tuin waar ik die gasten apart kan zetten. Die willen ook een e-mails lezen, een glaasje drinken en een stukje tv kijken voordat ze gaan slapen.“

"Een Entertainment Valley tussen Willebroek en Lint" ▶ 1:00:20

Ondanks alle frustraties kijkt Roggeman vooruit. “Laatste maand heb ik met vijf bedrijven in onderhandeling gezeten om over te kopen. Ik wil er nog een versnelling bijsteken.“ Op 54 voelt hij zich “nog een jonge man, een jong dartend veulentje.“

Zijn droom is ambitieus maar concreet: “Het zou heel mooi zijn dat we een Entertainment Valley maken tussen Willebroek en Lint, waar we entertainment en technologie een grote plaats geven om te groeien.“ Hij ziet mogelijkheden voor samenwerking tussen AED, Tomorrowland en Studio 100 – “drie kleppers die heel compatibel zijn.“

“Entertainment moet je bekijken zoals een ajuin. De buitenkant is de artiest, de schil eronder zijn de locaties zoals het Sportpaleis. Maar in het hart zitten zware investeerders van technologie – daar gaan miljarden investeringen in om.“

Die samenwerking zou de Rupelstreek kunnen doen herleven, waar vroeger steenbakkerijen stonden. “Waar kantoren staan, magazijnen staan, ontwikkelingen staan, R&D-levels.“ Maar zoals bij de filmstudio's zou de politiek erachter moeten staan. “Elk groot project moet politiek gedragen zijn.“

De ondernemer die België wil redden van zichzelf ▶ 22:20

Het gesprek eindigt waar het begon: met Roggemans liefde-haat-verhouding met België. “Ik voel soms dat ik moet praten met een 17-koppige draak en ik kom met drie koppen overeen en dan bijt de vierde kop mij in mijn billen.“

Hij pleit voor een professionele ombudsman voor grote bedrijven, een centraal aanspreekpunt voor de top 500 bedrijven van België. “Daar zijn er geen 500 van in België. Dat zou België helpen – niet om meer te verdienen, maar om zaken te kunnen doen, arbeidsplaatsen te creëren.“

“Wij moeten meer eenheid hebben in België. We zijn zo'n mooi land, we moeten samen gaan bouwen dat het terug beter kan groeien.“

Ondanks alle kritiek blijft hij trouw aan zijn roots: “Mijn hart is hier, mijn roots zijn hier, mijn familie is hier, mijn vrienden zijn hier.“ Hij had naar fiscale paradijzen kunnen vluchten, maar kiest bewust voor België. “Ik wil elke euro naar België halen. Ik wil bouwen aan België.“

Die loyaliteit wordt zwaar op de proef gesteld door de versnippering en bureaucratie, maar Roggeman geeft niet op. “Alle oplossingen beginnen bij uzelf en niet met de vinger wijzen. Kijk naar uzelf, doe wat u denkt dat u kunt doen en we veranderen samen de wereld.“

---

Glenn Roggeman belichaamt de contradictie van de moderne Vlaamse ondernemer: wereldwijd succesvol maar lokaal gefrustreerd, ecologisch bewust maar helikoptervliegend, kritisch op het systeem maar onvoorwaardelijk loyaal aan zijn land. In De Melkerij schenkt hij nog een laatste whisky en kijkt alweer vooruit naar zijn volgende deal, zijn volgende missie, zijn volgende bijdrage aan het België dat hij wil helpen ondanks zichzelf. Want zoals hij zelf zegt: “De negativiteit is de luidste stem, de positiviteit is de stilste stem.“ In een tijd van polarisatie kiest Roggeman resoluut voor die laatste.